Имрӯз фазо дигар аст, нури офтоб дучанд, Хандаи ту мебахшад ба қалби мо хушбахтӣ. Дар чашмони ту дидам ситораҳои умед, Зодрӯзат муборак, эй хоҳари ҷону дил. Зодрӯзат муборак, хоҳари азизи ман, Дилу ҷигари ака, нури чашмони ман. Аз номи Меҳроб мехонам ин тарона, Биханду шод бимон, дар ин дунёи бегона. Ту ҳасти он фаришта, ки роҳи моро равшан, Бо ту ҳар лаҳза ширину ҳар рӯз чун баҳор. Ҳарфи ту давои дард, табассумат ҳаёти мо, Бигзор ҳамеша боши дар қалби мо ҷовидон. Бигзор ғам ҳеҷ гоҳ наёбад роҳ ба сӯят, Танҳо шодӣ бигардад ҳамроҳи ҷустуҷӯят. Меҳри бародарӣ то абад ҷӯшона аст, Туи он ганҷе, ки дар дилам пинҳон аст. Зодрӯзат муборак, хоҳари азизи ман, Дилу ҷигари ака, нури чашмони ман. Аз номи Меҳроб мехонам ин тарона, Биханду шод бимон, дар ин дунёи бегона. Таваллудат муборак, хоҳари ҷон! Хушбахт бош, ҳамеша шодмон. Аз номи Меҳроб... муборак бошад!