Еркай ата, мейірімнің шынарындай, Достары көп, жаны жаздай жадыраған. Кең пейілмен, бар әлемді бауырына, Сыятындай болды ғой сол бір адам. Күтпеген қуаныш, шаңыраққа келіпті, Тұңғыш немере, үмітін жалғап беріпті. Назар атты батырды құшағына ап, Ата жүрегі, бақыттан балқып төгіліпті. Назар мен Ата, екі бейне бір адамдай, Ұқсас көздер, тағдыр жолы ұласқандай. Ата махаббаты, күндей болып нұр шашқан, Назар өсіп, өміріне жол бастаған. Мектеп бітіріп, үлкен өмірге аттанды, Атасының сенімімен көкке өрледі. Армандар асқақ, алда талай белестер, Бірақ тағдыр, ойламаған сырын кестелер. Күтпеген сәтте, аспан айналып түскендей, Ата кетті, жанымызды сыздатып кетердей. Бір үзілген ғұмыр, мәңгілікке жол алды, Назар бүгін, Атасының орнын басты. Назар мен Ата, екі бейне бір адамдай, Енді екеуі, аспан мен жерде қалғандай. Ата махаббаты, жүрегінде жаңғырар, Назар жалын, Атасының жолын жалғап бағар. Ата аманаты, Назардың арқасында, Өмір жалғасар, уақыттың сахнасында. Мейірім қалды, ізгілік болып есіңде, Еркай ата, біздің мәңгі есімізде.