За тебя горный ветер, жизнь отдам, горный ветер! Милый, твой образ светел, жизнь отдам, всё на свете! Սարերի հովին մեռնեմ, Հովին մեռնեմ, հովին մեռնեմ. Իմ յարի բոյին մեռնեմ, Բոյին մեռնեմ, բոյին մեռնեմ. Вот стою без движенья, не могу шаг ступить я. Полна слез и терпенья, стынут слезы, как тень я. Милый, целый год без тебя — это вечность в аду, Я по горным тропам, как призрак, за тобой иду. Մի տարի է՝ չեմ տեսել, Տեսնողի ջուխտ աչքին մեռնեմ. Մի տարի է՝ չեմ տեսել, Տեսնողի ջուխտ աչքին մեռնեմ. Կայնել եմ՝ գալ չեմ կարող, գալ չեմ կարող, գալ չեմ կարող. Լցվել եմ՝ լալ չեմ կարող, լալ չեմ կարող, լալ չեմ կարող. Целый год без родного, жизнь за весть сдать готова. Не несут реки воду, и вестям нету хода. Вдруг любовь охладела? Грусть тобой завладела? Стынут слезы, я таю, как тень, В ожидании, в пустоте, в этот бесконечный день. За тебя горный ветер... Հովին մեռնեմ... Стынут слезы... Всё на свете...