Ёру дӯстон, даст бандед, бар ғарибӣ меравам, Сӯи Аллоҳ бахт пурсед, нонкобӣ меравам. Оби чашмро боз доред, нафрати ҷон мешавад, Фикри куфрро дур созед, коркобӣ меравам. Мо зи баҳри пораи нон зиндагонӣ мекунем, Мо барои ёфтани ӯ ҷоннисорӣ мекунем. Мешавем дур аз диёр бо ҳолати зору низор, Мо ҳама бо қадри нон ғамгусорӣ мекунем. Ғарибӣ сахту дилгираст, бародар, Ба сарсониву гирёни баробар. Мусофир гар шавӣ чун хор гардӣ, Наой, ки беқадр мегардӣ, бародар. Дар ин роҳу дар ин сафар ёди ватан меояд, Дар чашмони мо намуди рӯзи рафтан меояд. Хаёли бозгаштан бо дили пур аз умед, Дар ин шабҳои сарду тор, дар дил гулхан меояд. Нони ҳалол, меҳнати дур, сабру таҳаммул, Дар ин ғарибӣ мекашем сад ранҷу мушкил. Вале бовар дорем, ки рӯзе бармегардем, Бо сари баланд, бо қалби пур аз шукр. Ғарибӣ сахту дилгираст, бародар, Ба сарсониву гирёни баробар. Мусофир гар шавӣ чун хор гардӣ, Наой, ки беқадр мегардӣ, бародар. Бармегардам... ба сӯи хона, Бармегардам... бо нони ҳалол. Ёру дӯстон, дар паноҳи Аллоҳ бошед.