Менә́ Алты́н чор да киле́п җитте́, Тәрә́з шакы́й милә́ш тәлгәше́. Көз очырта́ юлда́ яфракларны́, Акрынла́п китә́ җылы́ көне́. Көзгедә́ чал чәчләре́м агарга́н Хәте́р үтке́н елларны́ борчы́й. Ка́йдадыр яшьле́к еллары́ калды́, Һич тә кайтары́п аны́ бу́лмый. Авы́р балача́к һәм кыенлыкла́р, Кыры́с сугы́ш ачлы́к — салкыны́. Бу елла́р да барысы́н җиңделә́р, Якты́ хис бирелде́ күңелгә́. Якты́ буяула́р белә́н көз яна́, Коя́ш баюга́ кайгы́ тулга́н. Давы́л аша́ йөрә́к сөю́ саклы́й, Кү́пме ел эле́к һәм кышлаула́р.