Мафтуна, ту ҷони мани, лекин диламро реш карди Бо як нигоҳи сард, зиндагиамро хокистар карди Ман ишқи покро дар қасри орзуҳо сохтам Аммо ту онро бо як лаҳзаи бегонагӣ бохти Мафтуна, чаро ишқамро қабул накарди? Дар ин шаби торик маро танҳо ҷудо карди Қалбам пора-пора, аз дарду ранҷ менолад Ишқи поки мо дар гулхани ғамҳо месузад Садои хандаҳоят дар деворҳои хона монд Хотираҳои ширини мо дар байни дудҳо ранд Ман номаҳоямро бо хуни дил менавиштам Ту боши бо бепарвоӣ аз қасди ман гузашти Намехоҳам бовар кунам, ки ин охир аст Намехоҳам бигӯям, ки ишқам дигар дар гузар аст Аммо дарди хиёнат мисли ханҷар дар сина Маро мекушад ҳар лаҳза, ҳар сония, якбора Мафтуна, чаро ишқамро қабул накарди? Дар ин шаби торик маро танҳо ҷудо карди Қалбам пора-пора, аз дарду ранҷ менолад Ишқи поки мо дар гулхани ғамҳо месузад Мафтуна... ҷони ман будӣ... Аммо дигар намедонӣ... ки ман киям. Танҳо хомӯшӣ... танҳо дард.