Кечкенә кыз булып тудың, Гузәл дигән исемең, Әти-әни назында үстең, якты иде язмышың. Гөлсинә һәм Фәнис белән бергә уйнап үскәч сез, Йөрәкләрдә сакланды ул җылы, матур гаиләгез. Гузәл, сиңа алтмыш яшь, бүген бәйрәм иртәсе, Син бит безнең иң кадерле, иң гүзәл кешебез. Әни, әби, тормыш иптәш, сеңел һәм кыз бала, Синең нурлы йөзең безгә барысыннан кыйбат та! Яшьлек елларыңда очраттың сөекле ярыңны, Агзәм алып китте сине, җылытты ул җаныңны. Мурманск шәһәрендә кабынды бәхет учагы, Самат белән Раиль булды йортның иң зур шатлыгы. Балалар үсте, үз гаиләсен төзеделәр, карачы, Самир, Амир, Алимхан, Расул – оныклар яначы! Йортыгыз бүген шатлыктан тулы, нур сибелә, Синең күңел җылысы һәркемгә тигез бүленә. Гузәл, сиңа алтмыш яшь, бүген бәйрәм иртәсе, Син бит безнең иң кадерле, иң гүзәл кешебез. Әни, әби, тормыш иптәш, сеңел һәм кыз бала, Синең нурлы йөзең безгә барысыннан кыйбат та! Рәхмәт сиңа барысы өчен, чиксез бәхетләр, Алтмыш яшең котлы булсын, калсын артта моңсулык, диләр. Яшә әле нур сибеп, безгә терәк булып, Гузәл, сине яратабыз, һәрвакыт бергә булып.