Кояш калкып, нурлар сибә (А-а-а-а-ай!), Йортыбызда җырлар гөрли. Дус-ишләрне чакырырбыз, Шатланып без торырбыз! Йөрәк тибә дәртле, көчле, Һәр килгән дус – бәхетле! Дуслык – безнең тормыш яме, Кача барлык авыр хәле! (Кычкыру, мелизм белән: Ә-ә-ә-әх, кунаклар, рәхим итегез! А-а-а-а-ай!) Ишек ачык, өстәл тулы, Сөтле чәй – балдан да тәмле! Өчпочмак, бавырсак, бәлеш, Дуслыкта – безнең бәхет! Гармун уйный, кыллар чыңлый, Җырлап-биеп, күңел тынмый! О-о-о-о-о-ой, бигрәк яхшы, а-а-а-а-а-ай! Өчпочмак кайнар, йомшак, өчпочмаклы, бигрәк хуш килә! Ит, бәрәңге, эчендә шулпа – җанга рәхәт, күңел туймакка! Янында баллы бавырсак (У-у-у-у-у-ух!), Аны күреп, күңел ачыл! Тәмле бәлеш – зур булган, һәммәсен дә ул туйдырган! (Уенлы мелизм белән: Тәмле-тәмле, а-а-а-а-а-ай, баллы-а-а-а-а-а!) Ишек ачык, өстәл тулы, Сөтле чәй – балдан да тәмле! Өчпочмак, бавырсак, бәлеш, Дуслыкта – безнең бәхет! Гармун уйный, кыллар чыңлый, Җырлап-биеп, күңел тынмый! О-о-о-о-о-ой, бигрәк яхшы, а-а-а-а-а-ай! Сөтле чәй парлый, күңел ачыла (И-и-и-и-их!), Сөйләшүләр тынмый, матурла! Өстәл артында якын йөзләр, һәр шаян сүзгә көлеп өзәр! Дуслык безнең – нык таш кебек, сагышлардан саклый ул гел. Бергә булырбыз, җырларбыз, бәхетебезне арттырырбыз! (Киң, җанлы мелизм белән: Йөрәк җылына, и-и-и-и-и-их, татарча матур!) Ишек ачык, өстәл тулы, Сөтле чәй – балдан да тәмле! Өчпочмак, бавырсак, бәлеш, Дуслыкта – безнең бәхет! Гармун уйный, кыллар чыңлый, Җырлап-биеп, күңел тынмый! О-о-о-о-о-ой, бигрәк яхшы, а-а-а-а-а-ай!