Maktab eshiklari ortda qoldi jim, Bolalik izlari yurakda sekin. Sardorbek bilan o‘tgan har bir sinov, Endi xotiraga aylangan olov. Safarbek kulgusi sinfni to‘ldirar, Alijon so‘zlari yurakni ochar. Asliddin jimgina deraza yonida, Bolalik o‘tardi har bir soniyada. Maktab, bizni birlashtirgan joy, Endi esa xotira bo‘lib qoldi-yoy. Ko‘zlarimizda qolgan o‘sha beg‘ubor dam, Ketayapmiz endi… katta hayot tomon ham. Abdurashid bilan darsdan qochgan kunlar, Ahlidin kulgusi, unutilmas onlar. Imomidin reja, kelajak haqida so‘z, Hamro yonimizda — vaqt o‘tar tez. Sayfiddin bilan uzoq suhbatlar, Dilshod bilan o‘tgan shirin lahzalar. Sinfxona devori guvoh hammasiga, Do‘stlik muhr bo‘lib qolgan qalbimizga. Devorlar gapirsa, aytardi yoshlikni, Biz topdik dunyoda eng buyuk do‘stlikni. Qo‘ng‘iroq yig‘laydi, sinf xona bo‘sh, Ortga qaytmas endi bu shirin tush. Maktab, bizni birlashtirgan joy, Endi esa xotira bo‘lib qoldi-yoy. Ko‘zlarimizda qolgan o‘sha beg‘ubor dam, Ketayapmiz endi… katta hayot tomon ham. Sardorbek… Safarbek… Alijon… Asliddin… Abdurashid… Ahlidin… Imomidin… Hamro… Sayfiddin… Dilshod… Maktab ketdi… lekin yurakda qoladi abadiy iz.