Айдаралы, туган авылым, куңелемдә син һаман, Урманнарда иркен сулыш, яшел кырда яңа таң. Айгыр тауның башыннан ук болытларга кагылам, Чишмэле тау суларында гомер буе юынам. Айдаралы, җанга якын, дуслар яши бу җирдә, Хезмәт сөя, җырлап яши, горур кала һәр илдә. Тятер елгасы суында аккошлар йөзеп үтә, Азан тавышы иртән иртүк безне уятка килә. Гремучий чишмәсе җырлый, ташлар аша ага ул, Җиләкле урман буйлары – безнең өчен туры юл. Чәчәкләрдә балкый кырлар, мечеть нуры балкыйдыр, Авылымның изгелеге, күңелне һич калдырмыйдыр. Иң эшчән, иң гади кешеләр, кулларында бәрәкәт, Бу җирләрдә, бу кырларда яшәү үзе бер хөрмәт. Айгыр таудан карап торам, бөтен дөнья җәйрәгән, Айдаралы – минем йөрәк, гомер буе сайлаган! Айдаралы, җанга якын, дуслар яши бу җирдә, Хезмәт сөя, җырлап яши, горур кала һәр илдә. Тятер елгасы суында аккошлар йөзеп үтә, Азан тавышы иртән иртүк безне уятка килә. Аккошларлы күл, Айдаралы, туган җирем, мәңгегә! Айдаралы! Айдаралы!