Qadam tashlar shahar ko‘chasida Zamondoshlar qotar nigohi U yurar o‘z dunyo ichida Mo‘luda, go‘yoki tong shamoli Ushlab bo‘lmas, o‘t kabi yorqin Qalbi sirlar, daryodek toshqin Mo‘luda, shox qiz, ko‘zlaring chiroyli Olamga boqishing o‘zgacha, hayoli Sen ketsang, atrofda nur so‘nar bir on Mo‘luda, sen axir eng go‘zal armon U qarab qo‘yar mag‘rur va sokin Bo‘ysunmas hech kimning shartiga Orzulari cheksiz, osmondek yaqin Qanot qoqib ketar o‘z baxtiga Kimlar der, u qaysar, kimlar der, u yot Lekin u shunchaki sevar hayotni Ko‘zlarida porlar ming yillik hayot U sindirib tashlar eski qolipni Mo‘luda, shox qiz, ko‘zlaring chiroyli Olamga boqishing o‘zgacha, hayoli Sen ketsang, atrofda nur so‘nar bir on Mo‘luda, sen axir eng go‘zal armon Ko‘zlaring... chiroyli... Mo‘luda... Faqat o‘zingcha qol...