Марям опажон, нури дидагон, Бо табассум мекунед шоми моро равшан. Дар ҳар як сухан, дар ҳар як нигоҳ, Меҳри самимӣ доред, чун офтоби субҳгоҳ. Дилофруз аст номатон, пур аз зиё, Дар қалби мо ҷо доред, эй моҳсимо. Марям опажон, дили мо шод аз шумо, Нури зиндагӣ, умеди мову шумо. Дилофруз бошед, дар ин дунёи пур аз ғам, Бо мо бимонед, эй нури олами мо, Марям. Бо маслиҳатҳоятон роҳ меёбем ба нур, Дар назди шумо мешавад ҳама ғамҳо дур. Покдил ва меҳрубон, беҳтарин инсон, Саломат бошед ҳамеша, Марям опажон. Вақте ки дунё сард аст, шумо гармиед, Вақте ки шаб торик аст, шумо нуриед. Ташаккур барои буданатон дар ин ҷо, Бо мо бимонед, эй таскини дилҳо. Марям опажон, дили мо шод аз шумо, Нури зиндагӣ, умеди мову шумо. Дилофруз бошед, дар ин дунёи пур аз ғам, Бо мо бимонед, эй нури олами мо, Марям. Дилофруз бошед... Марям опажон... Нури зиндагӣ...