Հնաբերդ, իմ հող, իմ առաջին շունչ, Արևի շողը քարերիդ մեջ է ննջում: Արահետները հիշում են իմ ոտքի հետքը, Այստեղ է ժամանակը կապել իր դարի կապը: Հնաբերդ, իմ սրտի քարտեզ, Դու ինձ պահում ես, ես քեզ հետ եմ միշտ: Հեռվում էլ լինեմ, ձայնդ ինձ կանչում է, Իմ ծննդավայր, քեզնով եմ ես ապրում: Տատիս ձեռքերը, թոնրի տաք բույրը, Դաշտերում ծաղկող սարի հրաշքը: Ամեն մի քար մի պատմություն է լուռ, Այստեղ է կյանքս, իմ արմատը բոլորից հուր: Ոչ մի օտար քաղաք չի փոխարինի, Այն սերը, որ հողդ է ինձ տալիս: Հնաբերդ, դու իմ կյանքի երգն ես, Իմ անցյալն ու ապագան՝ իմ ոգին: Հնաբերդ, իմ սրտի քարտեզ, Դու ինձ պահում ես, ես քեզ հետ եմ միշտ: Հեռվում էլ լինեմ, ձայնդ ինձ կանչում է, Իմ ծննդավայր, քեզնով եմ ես ապրում: Հնաբերդ... իմ հող... Հավերժ իմն ես... Լսում եմ քեզ...