2010-йил дунёга келдинг, Робия, Исмингда жаранглади баҳорнинг номи. Кўнглим тўрини нур билан тўлдирдинг, Боғимга қўнган қушдай меҳр элдинг. Кўз очиб-юмгунча улғайиб қолдинг, Кечагина кафтимда эдинг — энди келин бўлдинг. Кулгингга уй тўлиб жарангларди, Ҳар қадамингдан болалик орқада қолди. Ўлкан орзуларим Сен билан келди, Бир умр кутган бахтим Сен билан елди. Робия, Робия, юрагимнинг навоси, Дунёга келган кундан ёнди оламим тоси. Робия, Робия, оғушимдаги ёшим, Бугун сен кетяпсан ўз уйинга, одамим. Робия, Робия, парвонам, умрим гули, Кўз ёшимга аралашиб келин сочинг қули. Остонадан чиқанингда қўлим титраб қолди, Уйимни хуввилатиб ташлаб кетдинг, болам. Кечалар эртак айтган онлар қайтмас, Кичик қадамларинг изи ҳовлида қолган. Тўй куни қадамингга оқ йўл тилаб йиғлайман, Хурсандлик ёши аралаш эсга оламан. Борар йўлларингда янграсин фақат хайрли сўз, Бошинг узра тинчлик бўлиб ётсин доим юлдуз. Ота-она дуолари қанот бўлиб ёйилсин, Янги уйинг бағрида топгин меҳр ва осойиш. Чақирсанг, қизним, қадамим сенга ҳар доим тайёр. Робия, Робия, юрагимнинг навоси, Сен кулсанг дунё равшан, сенсиз — тонг сўнғуси. Робия, Робия, оғушимдан учган қуш, Сени кузатиб қолар уйлар, кўзда нам туш. Сен кетсанг ҳам битмас сен деб урган дил, Қизим, бахтинг йўлида тикаман бутун йил. Робия… Робия… Оқ йўл, болам.