Бер ел узды, салкын җилләр исә, Өстәл башы буш калды бүген. Синең караш, синең назлы киңәш, Җитешмидер һәрбер көнем. Әтием, син киткәнгә бер ел, Сагынудан яна йөрәкләр. Юлларыбыз кайда, кайсы юл? Сине көтә безнең теләкләр. Әтием, без сине сагынабыз. Йорт эчендә истәлекләр калды, Синең җылың һаман сизелә. Авыр чакта сабырлыкны алдык, Күз яшьләре тама көзгегә. Вакыт дәва диләр, тик ялгыш, Сагыш кына көннән-көн арта. Синең кулың, синең җылы сулыш, Төшләремдә кала, еракта. Әтием, син киткәнгә бер ел, Сагынудан яна йөрәкләр. Юлларыбыз кайда, кайсы юл? Сине көтә безнең теләкләр. Әтием, без сине сагынабыз. Бер ел үтте, син һаман бездә, Йөрәкләрдә мәңге яшәрсең. Әтием, без сине сагынабыз, Якты йолдыз булып карарсың.