Алтын кояш нуры төшкән кебек, Әнкәй, син бит безнең җылыбыз. Фәнис абый, Гөлсинә апа белән Бәхетле чакларда үстегез. Бердәм булдыгыз сез кечкенәдән, Якты булсын иде киләчәк. Туган көнең белән, кадерле әнкәй Гүзәл, Синең йөрәгеңдә һәрвакыт гөлләр. Әгзәм абый белән янәшә атлап, Гомерең үтсен синең шатланып. Тигез гомер теләп кавыштыгыз, Агзәм белән бергә нык тормыш. Самат һәм Раил үстеләр бит, Синең сөюеңнән җылынып. Биргән тәрбияңә мең рәхмәт, Йөрәкләрдә безнең каласың. Синең һәрбер сүзең — безгә дога, Дөньяларны нурга күмәсең. Без бәхетле, әнкәй, син булганда, Иң изге кеше син, иң гүзәле. Туган көнең белән, кадерле әнкәй Гүзәл, Синең йөрәгеңдә һәрвакыт гөлләр. Әгзәм абый белән янәшә атлап, Гомерең үтсен синең шатланып. Туган көнең белән, безнең Гүзәл әнкәй... Самат, Раил сине ярата. Тынычлык һәм мәхәббәт сезгә.