Noc już spuściła swoje skrzydła na pałac, Gwiazdy świecą w niebie, jak diamentów szereg. Spokój niech otula twoje maleńkie rączki, Sen niech będzie słodki, bez lęku, bez strachu. Słyszysz, jak szepcze złoty wiatr za oknem? To opowieści niesie z daleka, z tajemnicy. Wszystkie smutki i burze zostaną poza murami, Tylko cisza i miłość otulą nas w tej chwili. Spi, mój kwiat, śpij pod strzechą złotej opoczni, Niech cię chroni święta noc i matka-księżyc. Jestem tu, blisko, trzymam twoją dłoń w swojej, A wszystkie złe sny uciekają przed świtem. Cisza jak aksamit, pałac śpi w objęciach cienia, Niech marzenia malują krajobrazy bez granic. Nic nas nie rozdzieli, póki gwiazdy świecą, Jesteś moim świtem w środku ciemnej nocy. Słyszysz, jak szepcze złoty wiatr za oknem? To opowieści niesie z daleka, z tajemnicy. Wszystkie smutki i burze zostaną poza murami, Tylko cisza i miłość otulą nas w tej chwili. Śpij, mój kwiat... Niech znikną cienie, przychodzi świt...