Сағынамын, іштей қанжыламын, Қолдайтын жан жоқтығына қанжыламын. Жалғыздықты достай көріп өстім, Адамдар қатыгез, үнсіздікті әлсіздік деді. Түсіндіре алмадым, бәрі бекер, Шаршадым, артық ойлар мазалайды жөнеп. Ал егер тұман басса, не болады? Ешкім ұнатпайтынын ойлап қажыдым. Бәрі келер қолымнан, бұл сынақ маған, Алла ғана түсінер, жанымды өзіне алған. Азғантай уақыт қалды, тыныштық іздедім, Бұл өмір жолында өзімді жоғалттым. У-у-у, бәріне көніп келемін, Сен неге қасымда емессің бүгін? Бәрін білдің, түсіндің, кеттің, Енді ұмыт мені, тағдырлы өкініш. Қайғырдым, сағындым, шаршадым, түсінесің бе? Түсіме енші, тыныштық берші жаныма. Қиналдым, қаншама ауыр сөз бен сатқындық, Жаным, келші, алшы менің жанымды. Бәрі келер қолымнан, бұл сынақ маған, Алла ғана түсінер, жанымды өзіне алған. Азғантай уақыт қалды, тыныштық іздедім, Бұл өмір жолында өзімді жоғалттым. Түсіме енші... Тыныштық берші... Жанымды алшы... Азғантай уақыт қалды.